پیشینه و اهداف: شیمی، علم عجیبی است که از ریاضی و زیست و فیزیک، تا هندسه و نجوم و احتمال در آن گرد آمده اند. به سخن دیگر اینکه شیمی همان طبیعت است یا طبیعت همان شیمی قابل پاسخ دهی نیست. بارها خوانده ایم و شنیده ایم که علم باید عملی شود اما چگونه باید به این هدف دست پیدا کرد؟ هدف این پژوهش پیوند علم و طبیعت و به دنبال آن علاقه مندی و دغدغه مند دانش آموزان نسبت به درس شیمی می باشد. در این پژوهش با طراحی یک آزمایش هدفمند، علم شیمی به معنای واقعی عملی می شود و با پیوند علم و طبیعت، علاوه بر تجربه انجام کار پژوهشی و آزمایشی توسط دانش آموزان، حس دغدغه مندی و طبیعت دوستی آنان تقویت ­شده و ذهن آن‎ها در جهت ایده های کاربردی و خلاق برای حل مسائل جهان اطراف آماده خواهد شد. روش ها : روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی و توصیفی است که در این پژوهش شرایط دریاچه ارومیه و آب پشت سد به مدت یک ماه در مقیاس کوچک آزمایشگاهی شبیه سازی می شود. یافته ها و نتیجه گیری: نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد که پس از گذشت یک ماه و اندازه گیری آب باقی مانده در نمونه های مورد بررسی، به علت خواص کولیگاتیو در دریاچه ارومیه، میزان تبخیر آب شور نسبت به آب شهری و آب خالص کمتر می باشد و توانایی دریاچه در نگهداری آب در برابر تبخیر سطحی بیشتر است.

در دوران نوسنگی تحولات چشمگیری به وقوع می پیوندد، به طوریکه این تحولات را می توان در نوع معماری، سفال، تدفین، اقتصاد و تجارت محوطه های نوسنگی مشاهده کرد. یکی از مهمترین تحولات این دوره یکجانشینی است، که همین مساله عامل اصلی شکل گیری و پیشرفت آثار معماری در دوره نوسنگی می باشد. هدف از این پژوهش، مقایسه تحلیلی معماری نوسنگی حوزه دریاچه ارومیه و حوزه دریاچه وان در آناتولی است. این پژوهش، با استفاده از روش میدانی و کتابخانه ای صورت گرفته است. نتایج نشان می دهد که به لحاظ نزدیک بودن این دو منطقه به لحاظ جغرافیایی و وجود معادن سنگ ابسیدین در اطراف دریاچه وان و با توجه به تعداد زیاد ابزارهای ساخته شده از سنگ ابسیدین که از هر دو منطقه به دست آمده است، می توان به این مهم دست پیدا کرد که این دو منطقه در عصر نوسنگی با یکدیگر ارتباط تجاری و فرهنگی داشته اند، که این ارتباط احتمالا در شباهت آثار معماری مکشوفه از هر دو منطقه تاثیر زیادی داشته است. شواهد نشان می دهد که بیشترین شباهت آثار معماری بین محوطه های حاجی فیروز و یانیک تپه در شمال غرب ایران با محوطه های چای اونو، حاجیلر و چاتال هویوک در جنوب شرق آسیای صغیر وجود داشته است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

برخی از میکروارگانیسم ها که به عنوان افراطی دوست از آن ها یاد می شود قادر به زندگی در نواحی هستند که برای میکروارگانیسم های دیگر مرگ آور است. دریاچه های نمک با شوری در حد اشباع یکی از این محیط ها هستند. توانمندی های زیست فن آوری میکروارگانیسم ها در محیط های پرشور باعث اهمیت بررسی آن ها شده است. دریاچه ارومیه بزرگترین سطح آبی کشور و یکی از دریاچه های فوق شور در جهان، در شمال غربی کشور قرار دارد که شبیه دریای پرشور Great در آمریکاست. هدف از این تحقیق بررسی تنوع پروکاریوت های نمک دوست افراطی مناطق مختلف دریاچه ارومیه با روش مبتنی بر کشت می باشد. از مناطق مختلف شرق و غرب دریاچه نمونه برداری شد و برای جداسازی میکروارگانیسم های نمک دوست از محیط های کشت MGM، SWN و HM با درصد نمک مختلف استفاده شد. جدایه ها بر اساس ویژگی های ریخت شناسی و بیوشیمیایی اولیه تفکیک شدند. از میان سویه های بدست آمده از آب، خاک، لجن و نمک، تعدادی به صورت تصادفی انتخاب و ژن 16S rDNA آن ها تکثیر و تعیین ترادف شدند. از بین 228 سویه حاصل، قطعه ای از 16S rDNA برای 36 سویه منتخب، تکثیر و ترادف یابی شد که از نظر فیلوژنتیک سویه های آرکی در 8 گونه و سه جنس Halorubrum (44 درصد)، Haloarcula (38.8 درصد) و Haloterrigena (11.1 درصد) قرار گرفتند. باکتری های جداشده هم به دو جنس Salicola و Pseudomonas تعلق داشتند که از این میان Pseudomonas باکتری نمک دوست افراطی نیست. میزان شباهت سویه ها با تاکسون های شناخته شده میکربی بین 100-96.5 درصد بود. از بین سویه ها، 5 سویه شباهت کمتر از 98.7 درصد با سویه های استاندارد نشان داد که محدوده مرزی برای ارایه گونه جدید میکروبی بومی است. نتایج این پژوهش نشان داد که دریاچه ارومیه محیط غنی از میکروارگانیسم ها بوده که مشابه نتایج سایر مناطق پرشور بررسی شده است.